மழைத் துளி !

மழைத் துளி !
என் கண்ணீரைத் தேக்கி மறைத்த
கண்களின் கடவு சொல் !

எங்கே சென்றாய்...

எங்கே சென்றாய் பெண்ணே...
என் தனிமைகளையும்
உன்னோடு மூட்டைக் கட்டிக் கொண்டு
எங்கே சென்றாய்...
உன்னை அழைத்தும்...
அலைந்தும்..,
கரைகிறேன்..
கரை சேர்க்க இல்லது போனாலும்
ஒரு முறை என்னூடே
நீந்தி போ...

தவம்

இலை உதிர்வதாலே
கிளை மடிவதில்லை...
மழைத் துளியின்
ஈரம் வரும் வரை
தவம் முடிவதில்லை...

கண்ணத்தில் முத்தமிட்டால் + பொன்னியின் செல்வன்

(கண்ணத்தில் முத்தமிட்டால் படமும் பொன்னியின் செல்வனும் ஒரே நேரத்தில் என்னை சந்தித்ததின் விளைவு கீழே)

மறத்தினில் அறம் கொண்டு
பள்ளிப்படை ஏன் சென்றாய்
ஏலேல சிங்கா...

போரினில் விலக்கமைத்துப்
பகைகுடி ஏன் காத்தாய்
ராஜ ராஜா...

கருவறுப்பான் என அறிந்திருந்தால்
உறவருத்திருப்பீரோ
பாண்டிய மன்னா....

பிற்காலம் நடப்பதை அக்காலம் அறிந்தாரில்லை...

ஓ இனங்களே...
பிற்காலம் நடப்பதை இக்காலமும் அறிந்தாரில்லை !!!

அவளாக 'பிடில் (எ) வயலின்'


அவள் மொழியோடு
என் மௌனம்
இணைவதாய்
ஒரு சொப்பனம் !

என் தனிமையில்
இயல்பாய்
இயைகிறாளே
இது என்ன நூதனம் !


கனவோடு
உறவாடும்
கவிதைகள்
இல்லை என்றா...
இரவினையே
கூறுபோடும்
கீதத்தை
மொழிய நின்றாய் !

என் தூக்கத்தை
வருடுகின்ற
மயிலிறகு
இல்லை என்றா...
ஆழ்மனதின்
ஸ்பரிசம் தொடும்
சங்கீதம்
பாட வந்தாய் !

ஓர் உயிரை
ஈருடலாய்
கூடு பிரித்து
உயிர் தாங்கி...
ஏந்தும் என் விரலின்
ஏக்கம் வாங்கி
உரசுகையில்
ஸ்வரம் தந்தாய் !

தோள் கொண்டு
உனைத் தாங்கி
விரல் கொண்டு
உடல் மேவி...
மறு கையால்
உன் துணை தாங்கி
தொடும் போதே
மூச்சளித்தாய் !

நெஞ்சுக்குழியின்
விம்மல் வங்கி
நடுங்கும் துடிப்பின்
வேகம் தாண்டி...
கண்கள் பேசும்
தண்ணீர் மொழியை
உன் நரம்பின் வழியே
மொழிய விழைந்தேன் !

நெஞ்சின் உதிரம்
தகிக்கும் நிலையில்...
மொழிகள் விடுமுறை
எடுக்கும் நொடியில்...
கண்கள் மட்டும்
மொழியும் தருவில்...
என் தோழி என்றாகி
நீ மறு உருவில்....

அடி பெண்ணே !
என் மௌனத்தின் கூக்குரல்கள்
உனக்கு மட்டும்
தெரிந்ததெப்படியோ...?!