விடாது என்னை நீ தழுவிச் செல்வதால்
உன்னை நான்
நேசம் என்பதா....???
உன் காதலுக்காய்
என்னை நீ
பிரிந்துச் செல்வதால்
உனையே நட்பு என்பதா....???
தோழமையும்
தோள் திணவும்
விட்டுச் சென்ற போதும்
என் தனிமை
எனக்கென்று
துணைக்கிருக்கையில்
நான் தனித்திருப்பதாய்க் கூறி
உன்னைத் துணைக்கழைத்தது யார்....????
நிதானமாய் ஏறிய பேருந்திலும்
பரபரப்பாய் கண்கள் தேடிய
சாளர இருக்கை
நக்கலாய் நகைத்தபடி
கேட்டது
' அகவையின் முதிர்விலும்
உன் குழந்தைத்தனத்தை
எங்கென்று மறைத்து வைத்தாய்...? '
தனித்திருப்பதாய் நினைத்திருக்கும்
சில பொழுதுகளில்
உன் வருகையை எண்ணி
சிலாகித்திருக்கிறேன்
மழைச் சாரலுடன்
பூச்சரம் என்றாக இல்லை
தினம் புலரும் பொழுதுகளுடன்
குழம்பியின் வாசமாய்....
Subscribe to:
Posts (Atom)
